dy-sy-denc-ko-ść

dysydenckość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysydenckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dysydenckościmnoga dopełniaczżeński
dysydenckościmnoga mianownikżeński
dysydenckościmnoga biernikżeński
dysydenckościmnoga wołaczżeński
dysydenckościpojedyncza celownikżeński
dysydenckościpojedyncza miejscownikżeński
dysydenckościpojedyncza dopełniaczżeński
dysydenckościpojedyncza wołaczżeński
dysydenckościachmnoga miejscownikżeński
dysydenckościamimnoga narzędnikżeński
dysydenckościąpojedyncza narzędnikżeński
dysydenckościommnoga celownikżeński
dysydenckośćpojedyncza biernikżeński
dysydenckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz