dys-pu-cie

Dyspucie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dysput

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyspuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dyspuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dysputpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dysputapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dysputapojedyncza biernikmęski osobowy
Dysputachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dysputamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dysputempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dysputommnoga celownikmęski osobowy
Dysputowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dysputowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dysputowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dysputówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dysputówmnoga biernikmęski osobowy
Dysputymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dysputymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dysputymnoga wołaczmęski zwierzęcy

dyspucie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dysputa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyspuciepojedyncza celownikżeński
dyspuciepojedyncza miejscownikżeński
dysputmnoga dopełniaczżeński
dysputapojedyncza mianownikżeński
dysputachmnoga miejscownikżeński
dysputamimnoga narzędnikżeński
dysputąpojedyncza narzędnikżeński
dysputępojedyncza biernikżeński
dysputopojedyncza wołaczżeński
dysputommnoga celownikżeński
dysputymnoga mianownikżeński
dysputymnoga biernikżeński
dysputymnoga wołaczżeński
dysputypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz