dys-lek-tycz-no-ść

dyslektyczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyslektyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyslektycznościmnoga dopełniaczżeński
dyslektycznościmnoga mianownikżeński
dyslektycznościmnoga biernikżeński
dyslektycznościmnoga wołaczżeński
dyslektycznościpojedyncza celownikżeński
dyslektycznościpojedyncza miejscownikżeński
dyslektycznościpojedyncza dopełniaczżeński
dyslektycznościpojedyncza wołaczżeński
dyslektycznościachmnoga miejscownikżeński
dyslektycznościamimnoga narzędnikżeński
dyslektycznościąpojedyncza narzędnikżeński
dyslektycznościommnoga celownikżeński
dyslektycznośćpojedyncza biernikżeński
dyslektycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz