dy-rek-tor-ce

dyrektorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyrektorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyrektorcepojedyncza celownikżeński
dyrektorcepojedyncza miejscownikżeński
dyrektorekmnoga dopełniaczżeński
dyrektorkapojedyncza mianownikżeński
dyrektorkachmnoga miejscownikżeński
dyrektorkamimnoga narzędnikżeński
dyrektorkąpojedyncza narzędnikżeński
dyrektorkępojedyncza biernikżeński
dyrektorkimnoga mianownikżeński
dyrektorkimnoga biernikżeński
dyrektorkimnoga wołaczżeński
dyrektorkipojedyncza dopełniaczżeński
dyrektorkopojedyncza wołaczżeński
dyrektorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz