dyn-dor

Dyndor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dyndor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyndorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dyndorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dyndorapojedyncza biernikmęski osobowy
Dyndorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dyndoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dyndorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dyndorommnoga celownikmęski osobowy
Dyndorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dyndorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dyndorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dyndorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dyndorówmnoga biernikmęski osobowy
Dyndorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dyndorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dyndorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dyndorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dyndorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Dyndor (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dyndor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyndorpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dyndorpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dyndorpojedyncza mnoga celownikżeński
Dyndorpojedyncza mnoga biernikżeński
Dyndorpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dyndorpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dyndorpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz