dy-mie-ni-czo-ść

dymieniczość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymieniczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymieniczościmnoga dopełniaczżeński
dymieniczościmnoga mianownikżeński
dymieniczościmnoga biernikżeński
dymieniczościmnoga wołaczżeński
dymieniczościpojedyncza celownikżeński
dymieniczościpojedyncza miejscownikżeński
dymieniczościpojedyncza dopełniaczżeński
dymieniczościpojedyncza wołaczżeński
dymieniczościachmnoga miejscownikżeński
dymieniczościamimnoga narzędnikżeński
dymieniczościąpojedyncza narzędnikżeński
dymieniczościommnoga celownikżeński
dymieniczośćpojedyncza biernikżeński
dymieniczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz