dy-mie-nicz-no-ść

dymieniczność (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dymieniczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dymienicznościmnoga dopełniaczżeński
dymienicznościmnoga mianownikżeński
dymienicznościmnoga biernikżeński
dymienicznościmnoga wołaczżeński
dymienicznościpojedyncza celownikżeński
dymienicznościpojedyncza miejscownikżeński
dymienicznościpojedyncza dopełniaczżeński
dymienicznościpojedyncza wołaczżeński
dymienicznościachmnoga miejscownikżeński
dymienicznościamimnoga narzędnikżeński
dymienicznościąpojedyncza narzędnikżeński
dymienicznościommnoga celownikżeński
dymienicznośćpojedyncza biernikżeński
dymienicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz