dy-luś

Dyluś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dyluś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dylusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dylusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Dylusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dylusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dylusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dylusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dylusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dylusiemnoga mianownikmęski osobowy
Dylusiemnoga wołaczmęski osobowy
Dylusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dylusiommnoga celownikmęski osobowy
Dylusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dylusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dylusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dylusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dylusiówmnoga biernikmęski osobowy
Dylusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dylusiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dyluśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dyluś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dyluś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyluśpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dyluśpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dyluśpojedyncza mnoga celownikżeński
Dyluśpojedyncza mnoga biernikżeński
Dyluśpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dyluśpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dyluśpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz