dy-la-cyj-no-ść

dylacyjność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dylacyjność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dylacyjnościmnoga dopełniaczżeński
dylacyjnościmnoga mianownikżeński
dylacyjnościmnoga biernikżeński
dylacyjnościmnoga wołaczżeński
dylacyjnościpojedyncza celownikżeński
dylacyjnościpojedyncza miejscownikżeński
dylacyjnościpojedyncza dopełniaczżeński
dylacyjnościpojedyncza wołaczżeński
dylacyjnościachmnoga miejscownikżeński
dylacyjnościamimnoga narzędnikżeński
dylacyjnościąpojedyncza narzędnikżeński
dylacyjnościommnoga celownikżeński
dylacyjnośćpojedyncza biernikżeński
dylacyjnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz