dy-guś

Dyguś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dyguś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dygusiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dygusiapojedyncza biernikmęski osobowy
Dygusiachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dygusiamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dygusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dygusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dygusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dygusiemnoga mianownikmęski osobowy
Dygusiemnoga wołaczmęski osobowy
Dygusiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dygusiommnoga celownikmęski osobowy
Dygusiowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dygusiowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dygusiowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dygusiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dygusiówmnoga biernikmęski osobowy
Dygusiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dygusiupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dyguśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Dyguś (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dyguś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyguśpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dyguśpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dyguśpojedyncza mnoga celownikżeński
Dyguśpojedyncza mnoga biernikżeński
Dyguśpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dyguśpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dyguśpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz