dy-fton-gi-za-cjo

dyftongizacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyftongizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyftongizacjapojedyncza mianownikżeński
dyftongizacjachmnoga miejscownikżeński
dyftongizacjamimnoga narzędnikżeński
dyftongizacjąpojedyncza narzędnikżeński
dyftongizacjemnoga mianownikżeński
dyftongizacjemnoga biernikżeński
dyftongizacjemnoga wołaczżeński
dyftongizacjępojedyncza biernikżeński
dyftongizacjipojedyncza celownikżeński
dyftongizacjipojedyncza miejscownikżeński
dyftongizacjipojedyncza dopełniaczżeński
dyftongizacjopojedyncza wołaczżeński
dyftongizacjommnoga celownikżeński
dyftongizacjimnoga dopełniaczżeński
dyftongizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz