dy-fton-gicz-no-ść

dyftongiczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dyftongiczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dyftongicznościmnoga dopełniaczżeński
dyftongicznościmnoga mianownikżeński
dyftongicznościmnoga biernikżeński
dyftongicznościmnoga wołaczżeński
dyftongicznościpojedyncza celownikżeński
dyftongicznościpojedyncza miejscownikżeński
dyftongicznościpojedyncza dopełniaczżeński
dyftongicznościpojedyncza wołaczżeński
dyftongicznościachmnoga miejscownikżeński
dyftongicznościamimnoga narzędnikżeński
dyftongicznościąpojedyncza narzędnikżeński
dyftongicznościommnoga celownikżeński
dyftongicznośćpojedyncza biernikżeński
dyftongicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz