dy-duch

Dyduch (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dyduch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyduchpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dyduchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dyduchapojedyncza biernikmęski osobowy
Dyduchachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dyduchamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dyduchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dyduchommnoga celownikmęski osobowy
Dyduchowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dyduchowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dyduchowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dyduchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dyduchówmnoga biernikmęski osobowy
Dyduchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dyduchupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dyduchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dyduchymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dyduchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Dyduch (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dyduch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dyduchpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dyduchpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dyduchpojedyncza mnoga celownikżeński
Dyduchpojedyncza mnoga biernikżeński
Dyduchpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dyduchpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dyduchpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz