dy-cho-to-mi-za-cjo

dychotomizacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dychotomizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dychotomizacjapojedyncza mianownikżeński
dychotomizacjachmnoga miejscownikżeński
dychotomizacjamimnoga narzędnikżeński
dychotomizacjąpojedyncza narzędnikżeński
dychotomizacjemnoga mianownikżeński
dychotomizacjemnoga biernikżeński
dychotomizacjemnoga wołaczżeński
dychotomizacjępojedyncza biernikżeński
dychotomizacjipojedyncza celownikżeński
dychotomizacjipojedyncza miejscownikżeński
dychotomizacjipojedyncza dopełniaczżeński
dychotomizacjopojedyncza wołaczżeński
dychotomizacjommnoga celownikżeński
dychotomizacjimnoga dopełniaczżeński
dychotomizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz