dy-blo-wie

Dyblowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dybel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybelpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dyblapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dyblapojedyncza biernikmęski osobowy
Dyblachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dyblamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dyblemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dyblemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dyblemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dyblempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dyblommnoga celownikmęski osobowy
Dyblowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dyblowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dyblowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dyblówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dyblówmnoga biernikmęski osobowy
Dyblupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dyblupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz