dy-bion-ków

Dybionków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dybionka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dybioncepojedyncza celownikmęski osobowy
Dybioncepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dybionkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Dybionkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dybionkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dybionkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dybionkępojedyncza biernikmęski osobowy
Dybionkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dybionkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dybionkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dybionkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dybionkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Dybionkommnoga celownikmęski osobowy
Dybionkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dybionkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dybionkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dybionkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz