dwórz-ni-ka-mi

Dwórznikami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dwórznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwórznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dwórznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dwórznikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dwórznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dwórznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dwórznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dwórznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dwórznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dwórznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dwórznikommnoga celownikmęski osobowy
Dwórznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dwórznikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dwórznikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dwórznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dwórznikówmnoga biernikmęski osobowy
Dwórznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dwórznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz