dwój-znacz-nik

dwójznacznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwójznacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwójznacznikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwójznacznikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwójznacznikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwójznacznikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwójznacznikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwójznacznikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwójznacznikimnoga biernikmęski rzeczowy
dwójznacznikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwójznacznikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwójznacznikommnoga celownikmęski rzeczowy
dwójznacznikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwójznacznikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwójznacznikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwójznacznikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz