dwójecz-ko

dwójeczko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwójeczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwójeczcepojedyncza celownikżeński
dwójeczcepojedyncza miejscownikżeński
dwójeczekmnoga dopełniaczżeński
dwójeczkapojedyncza mianownikżeński
dwójeczkachmnoga miejscownikżeński
dwójeczkamimnoga narzędnikżeński
dwójeczkąpojedyncza narzędnikżeński
dwójeczkępojedyncza biernikżeński
dwójeczkimnoga mianownikżeński
dwójeczkimnoga biernikżeński
dwójeczkimnoga wołaczżeński
dwójeczkipojedyncza dopełniaczżeński
dwójeczkopojedyncza wołaczżeński
dwójeczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz