dwój-chwy-tem

dwójchwytem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwójchwyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwójchwyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwójchwyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwójchwytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwójchwytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwójchwytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwójchwytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwójchwytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwójchwytommnoga celownikmęski rzeczowy
dwójchwytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwójchwytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwójchwytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwójchwytymnoga mianownikmęski rzeczowy
dwójchwytymnoga biernikmęski rzeczowy
dwójchwytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz