dwu-łucz-no-ść

dwułuczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwułuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwułucznościmnoga dopełniaczżeński
dwułucznościmnoga mianownikżeński
dwułucznościmnoga biernikżeński
dwułucznościmnoga wołaczżeński
dwułucznościpojedyncza celownikżeński
dwułucznościpojedyncza miejscownikżeński
dwułucznościpojedyncza dopełniaczżeński
dwułucznościpojedyncza wołaczżeński
dwułucznościachmnoga miejscownikżeński
dwułucznościamimnoga narzędnikżeński
dwułucznościąpojedyncza narzędnikżeński
dwułucznościommnoga celownikżeński
dwułucznośćpojedyncza biernikżeński
dwułucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz