dwu-łu-cze

dwułucze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: dwułucze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwułuczamnoga mianowniknijaki
dwułuczamnoga bierniknijaki
dwułuczamnoga wołacznijaki
dwułuczapojedyncza dopełniacznijaki
dwułuczachmnoga miejscowniknijaki
dwułuczamimnoga narzędniknijaki
dwułuczepojedyncza mianowniknijaki
dwułuczepojedyncza bierniknijaki
dwułuczepojedyncza wołacznijaki
dwułuczempojedyncza narzędniknijaki
dwułuczommnoga celowniknijaki
dwułuczupojedyncza celowniknijaki
dwułuczupojedyncza miejscowniknijaki
dwułuczymnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz