dwu-wierz-cho-łko-wo-ści

dwuwierzchołkowości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuwierzchołkowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuwierzchołkowościmnoga dopełniaczżeński
dwuwierzchołkowościmnoga mianownikżeński
dwuwierzchołkowościmnoga biernikżeński
dwuwierzchołkowościmnoga wołaczżeński
dwuwierzchołkowościpojedyncza celownikżeński
dwuwierzchołkowościpojedyncza miejscownikżeński
dwuwierzchołkowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwuwierzchołkowościpojedyncza wołaczżeński
dwuwierzchołkowościachmnoga miejscownikżeński
dwuwierzchołkowościamimnoga narzędnikżeński
dwuwierzchołkowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwuwierzchołkowościommnoga celownikżeński
dwuwierzchołkowośćpojedyncza biernikżeński
dwuwierzchołkowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz