dwu-wiecz-no-ściach

dwuwiecznościach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuwieczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuwiecznościmnoga dopełniaczżeński
dwuwiecznościmnoga mianownikżeński
dwuwiecznościmnoga biernikżeński
dwuwiecznościmnoga wołaczżeński
dwuwiecznościpojedyncza celownikżeński
dwuwiecznościpojedyncza miejscownikżeński
dwuwiecznościpojedyncza dopełniaczżeński
dwuwiecznościpojedyncza wołaczżeński
dwuwiecznościachmnoga miejscownikżeński
dwuwiecznościamimnoga narzędnikżeński
dwuwiecznościąpojedyncza narzędnikżeński
dwuwiecznościommnoga celownikżeński
dwuwiecznośćpojedyncza biernikżeński
dwuwiecznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz