dwu-tul-no-ść

dwutulność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwutulność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwutulnościmnoga dopełniaczżeński
dwutulnościmnoga mianownikżeński
dwutulnościmnoga biernikżeński
dwutulnościmnoga wołaczżeński
dwutulnościpojedyncza celownikżeński
dwutulnościpojedyncza miejscownikżeński
dwutulnościpojedyncza dopełniaczżeński
dwutulnościpojedyncza wołaczżeński
dwutulnościachmnoga miejscownikżeński
dwutulnościamimnoga narzędnikżeński
dwutulnościąpojedyncza narzędnikżeński
dwutulnościommnoga celownikżeński
dwutulnośćpojedyncza biernikżeński
dwutulnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz