dwu-to-ro-wo-ść

dwutorowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwutorowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwutorowościmnoga dopełniaczżeński
dwutorowościmnoga mianownikżeński
dwutorowościmnoga biernikżeński
dwutorowościmnoga wołaczżeński
dwutorowościpojedyncza celownikżeński
dwutorowościpojedyncza miejscownikżeński
dwutorowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwutorowościpojedyncza wołaczżeński
dwutorowościachmnoga miejscownikżeński
dwutorowościamimnoga narzędnikżeński
dwutorowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwutorowościommnoga celownikżeński
dwutorowośćpojedyncza biernikżeński
dwutorowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz