dwu-te-owo-ści

dwuteowości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuteowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuteowościmnoga dopełniaczżeński
dwuteowościmnoga mianownikżeński
dwuteowościmnoga biernikżeński
dwuteowościmnoga wołaczżeński
dwuteowościpojedyncza celownikżeński
dwuteowościpojedyncza miejscownikżeński
dwuteowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwuteowościpojedyncza wołaczżeński
dwuteowościachmnoga miejscownikżeński
dwuteowościamimnoga narzędnikżeński
dwuteowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwuteowościommnoga celownikżeński
dwuteowośćpojedyncza biernikżeński
dwuteowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz