dwu-skład-ni-ko-wo-ści

dwuskładnikowości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuskładnikowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuskładnikowościmnoga dopełniaczżeński
dwuskładnikowościmnoga mianownikżeński
dwuskładnikowościmnoga biernikżeński
dwuskładnikowościmnoga wołaczżeński
dwuskładnikowościpojedyncza celownikżeński
dwuskładnikowościpojedyncza miejscownikżeński
dwuskładnikowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwuskładnikowościpojedyncza wołaczżeński
dwuskładnikowościachmnoga miejscownikżeński
dwuskładnikowościamimnoga narzędnikżeński
dwuskładnikowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwuskładnikowościommnoga celownikżeński
dwuskładnikowośćpojedyncza biernikżeński
dwuskładnikowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz