dwu-ręko-ść

dwurękość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwurękość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwurękościmnoga dopełniaczżeński
dwurękościmnoga mianownikżeński
dwurękościmnoga biernikżeński
dwurękościmnoga wołaczżeński
dwurękościpojedyncza celownikżeński
dwurękościpojedyncza miejscownikżeński
dwurękościpojedyncza dopełniaczżeński
dwurękościpojedyncza wołaczżeński
dwurękościachmnoga miejscownikżeński
dwurękościamimnoga narzędnikżeński
dwurękościąpojedyncza narzędnikżeński
dwurękościommnoga celownikżeński
dwurękośćpojedyncza biernikżeński
dwurękośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz