dwu-ro-gi

dwurogi przymiotnik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy
rodzaj: męski zwierzęcy
rodzaj: męski rzeczowy
stopień: równy

Forma podstawowa: dwurogi

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
dwurodzymnoga mianownikmęski osobowy równy
dwurodzymnoga wołaczmęski osobowy równy
dwurogapojedyncza mianownikżeński równy
dwurogapojedyncza wołaczżeński równy
dwurogąpojedyncza biernikżeński równy
dwurogąpojedyncza narzędnikżeński równy
dwurogipojedyncza biernikmęski rzeczowy równy
dwurogipojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dwurogipojedyncza wołaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
dwurogichmnoga biernikmęski osobowy równy
dwurogichmnoga dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogichmnoga miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogiemnoga biernikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogiemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogiemnoga wołaczmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogiepojedyncza bierniknijaki równy
dwurogiepojedyncza mianowniknijaki równy
dwurogiepojedyncza wołacznijaki równy
dwurogiegopojedyncza biernikmęski osobowy męski zwierzęcy równy
dwurogiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dwurogiejpojedyncza celownikżeński równy
dwurogiejpojedyncza dopełniaczżeński równy
dwurogiejpojedyncza miejscownikżeński równy
dwurogiemupojedyncza celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dwurogimmnoga celownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogimpojedyncza narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dwurogimpojedyncza miejscownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy nijaki równy
dwurogimimnoga narzędnikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
dwurogo

dwurogi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwuróg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwurogachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwurogamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwurogimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwurogimnoga biernikmęski rzeczowy
dwurogimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwurogiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwurogommnoga celownikmęski rzeczowy
dwurogowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwurogówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwurogupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwurogupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwurogupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dwurógpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwurógpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz