dwu-ran-go-wo-ść

dwurangowość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwurangowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwurangowościmnoga dopełniaczżeński
dwurangowościmnoga mianownikżeński
dwurangowościmnoga biernikżeński
dwurangowościmnoga wołaczżeński
dwurangowościpojedyncza celownikżeński
dwurangowościpojedyncza miejscownikżeński
dwurangowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwurangowościpojedyncza wołaczżeński
dwurangowościachmnoga miejscownikżeński
dwurangowościamimnoga narzędnikżeński
dwurangowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwurangowościommnoga celownikżeński
dwurangowośćpojedyncza biernikżeński
dwurangowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz