dwu-mien-no-ść

dwumienność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwumienność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwumiennościmnoga dopełniaczżeński
dwumiennościmnoga mianownikżeński
dwumiennościmnoga biernikżeński
dwumiennościmnoga wołaczżeński
dwumiennościpojedyncza celownikżeński
dwumiennościpojedyncza miejscownikżeński
dwumiennościpojedyncza dopełniaczżeński
dwumiennościpojedyncza wołaczżeński
dwumiennościachmnoga miejscownikżeński
dwumiennościamimnoga narzędnikżeński
dwumiennościąpojedyncza narzędnikżeński
dwumiennościommnoga celownikżeński
dwumiennośćpojedyncza biernikżeński
dwumiennośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz