dwu-li-cow-ca

dwulicowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dwulicowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwulicowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dwulicowcapojedyncza biernikmęski osobowy
dwulicowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
dwulicowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
dwulicowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
dwulicowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
dwulicowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
dwulicowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dwulicowcommnoga celownikmęski osobowy
dwulicowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
dwulicowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dwulicowcówmnoga biernikmęski osobowy
dwulicowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dwulicowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
dwulicowcymnoga mianownikmęski osobowy
dwulicowcymnoga wołaczmęski osobowy
dwulicowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
dwulicowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz