dwu-ko-łów-ko

dwukołówko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwukołówka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwukołówcepojedyncza celownikżeński
dwukołówcepojedyncza miejscownikżeński
dwukołówekmnoga dopełniaczżeński
dwukołówkapojedyncza mianownikżeński
dwukołówkachmnoga miejscownikżeński
dwukołówkamimnoga narzędnikżeński
dwukołówkąpojedyncza narzędnikżeński
dwukołówkępojedyncza biernikżeński
dwukołówkimnoga mianownikżeński
dwukołówkimnoga biernikżeński
dwukołówkimnoga wołaczżeński
dwukołówkipojedyncza dopełniaczżeński
dwukołówkopojedyncza wołaczżeński
dwukołówkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz