dwu-kon-dy-gna-cyj-no-ści

dwukondygnacyjności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwukondygnacyjność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwukondygnacyjnościmnoga dopełniaczżeński
dwukondygnacyjnościmnoga mianownikżeński
dwukondygnacyjnościmnoga biernikżeński
dwukondygnacyjnościmnoga wołaczżeński
dwukondygnacyjnościpojedyncza celownikżeński
dwukondygnacyjnościpojedyncza miejscownikżeński
dwukondygnacyjnościpojedyncza dopełniaczżeński
dwukondygnacyjnościpojedyncza wołaczżeński
dwukondygnacyjnościachmnoga miejscownikżeński
dwukondygnacyjnościamimnoga narzędnikżeński
dwukondygnacyjnościąpojedyncza narzędnikżeński
dwukondygnacyjnościommnoga celownikżeński
dwukondygnacyjnośćpojedyncza biernikżeński
dwukondygnacyjnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz