dwu-kol-no-ść

dwukolność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwukolność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwukolnościmnoga dopełniaczżeński
dwukolnościmnoga mianownikżeński
dwukolnościmnoga biernikżeński
dwukolnościmnoga wołaczżeński
dwukolnościpojedyncza celownikżeński
dwukolnościpojedyncza miejscownikżeński
dwukolnościpojedyncza dopełniaczżeński
dwukolnościpojedyncza wołaczżeński
dwukolnościachmnoga miejscownikżeński
dwukolnościamimnoga narzędnikżeński
dwukolnościąpojedyncza narzędnikżeński
dwukolnościommnoga celownikżeński
dwukolnośćpojedyncza biernikżeński
dwukolnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz