dwu-kie-run-ko-wo-ść

dwukierunkowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwukierunkowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwukierunkowościmnoga dopełniaczżeński
dwukierunkowościmnoga mianownikżeński
dwukierunkowościmnoga biernikżeński
dwukierunkowościmnoga wołaczżeński
dwukierunkowościpojedyncza celownikżeński
dwukierunkowościpojedyncza miejscownikżeński
dwukierunkowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwukierunkowościpojedyncza wołaczżeński
dwukierunkowościachmnoga miejscownikżeński
dwukierunkowościamimnoga narzędnikżeński
dwukierunkowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwukierunkowościommnoga celownikżeński
dwukierunkowośćpojedyncza biernikżeński
dwukierunkowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz