dwu-języ-ko-wo-ścią

dwujęzykowością (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwujęzykowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwujęzykowościmnoga dopełniaczżeński
dwujęzykowościmnoga mianownikżeński
dwujęzykowościmnoga biernikżeński
dwujęzykowościmnoga wołaczżeński
dwujęzykowościpojedyncza celownikżeński
dwujęzykowościpojedyncza miejscownikżeński
dwujęzykowościpojedyncza dopełniaczżeński
dwujęzykowościpojedyncza wołaczżeński
dwujęzykowościachmnoga miejscownikżeński
dwujęzykowościamimnoga narzędnikżeński
dwujęzykowościąpojedyncza narzędnikżeński
dwujęzykowościommnoga celownikżeński
dwujęzykowośćpojedyncza biernikżeński
dwujęzykowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz