dwu-dźwi-ęk

dwudźwięk (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dwudźwięk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwudźwiękpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dwudźwiękpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dwudźwiękachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dwudźwiękamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dwudźwiękimnoga mianownikmęski rzeczowy
dwudźwiękimnoga biernikmęski rzeczowy
dwudźwiękimnoga wołaczmęski rzeczowy
dwudźwiękiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dwudźwiękommnoga celownikmęski rzeczowy
dwudźwiękowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dwudźwiękówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dwudźwiękupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dwudźwiękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dwudźwiękupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz