dwu-czu-bo-ść

dwuczubość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuczubość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwuczubościmnoga dopełniaczżeński
dwuczubościmnoga mianownikżeński
dwuczubościmnoga biernikżeński
dwuczubościmnoga wołaczżeński
dwuczubościpojedyncza celownikżeński
dwuczubościpojedyncza miejscownikżeński
dwuczubościpojedyncza dopełniaczżeński
dwuczubościpojedyncza wołaczżeński
dwuczubościachmnoga miejscownikżeński
dwuczubościamimnoga narzędnikżeński
dwuczubościąpojedyncza narzędnikżeński
dwuczubościommnoga celownikżeński
dwuczubośćpojedyncza biernikżeński
dwuczubośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz