dwu-bu-ńczucz-no-ść

dwubuńczuczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwubuńczuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwubuńczucznościmnoga dopełniaczżeński
dwubuńczucznościmnoga mianownikżeński
dwubuńczucznościmnoga biernikżeński
dwubuńczucznościmnoga wołaczżeński
dwubuńczucznościpojedyncza celownikżeński
dwubuńczucznościpojedyncza miejscownikżeński
dwubuńczucznościpojedyncza dopełniaczżeński
dwubuńczucznościpojedyncza wołaczżeński
dwubuńczucznościachmnoga miejscownikżeński
dwubuńczucznościamimnoga narzędnikżeński
dwubuńczucznościąpojedyncza narzędnikżeński
dwubuńczucznościommnoga celownikżeński
dwubuńczucznośćpojedyncza biernikżeński
dwubuńczucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz