dwu-bocz-no-ść

dwuboczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dwuboczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dwubocznościmnoga dopełniaczżeński
dwubocznościmnoga mianownikżeński
dwubocznościmnoga biernikżeński
dwubocznościmnoga wołaczżeński
dwubocznościpojedyncza celownikżeński
dwubocznościpojedyncza miejscownikżeński
dwubocznościpojedyncza dopełniaczżeński
dwubocznościpojedyncza wołaczżeński
dwubocznościachmnoga miejscownikżeński
dwubocznościamimnoga narzędnikżeński
dwubocznościąpojedyncza narzędnikżeński
dwubocznościommnoga celownikżeński
dwubocznośćpojedyncza biernikżeński
dwubocznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz