dwi-le-wi-cza

Dwilewicza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dwilewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dwilewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dwilewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dwilewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dwilewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dwilewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dwilewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dwilewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dwilewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dwilewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dwilewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dwilewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dwilewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dwilewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dwilewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dwilewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dwilewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dwilewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dwilewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dwilewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz