du-śko

Duśko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duśko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duścepojedyncza celownikmęski osobowy
Duścepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duśkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duśkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duśkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duśkępojedyncza biernikmęski osobowy
Duśkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duśkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Duśkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duśkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duśkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Duśkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Duśkommnoga celownikmęski osobowy
Duśkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duśkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duśkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duśkówmnoga biernikmęski osobowy

Duśko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Duśko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duśkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Duśkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Duśkopojedyncza mnoga celownikżeński
Duśkopojedyncza mnoga biernikżeński
Duśkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Duśkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Duśkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz