du-rów

durów (nazwa pospolita) rzeczownik med.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
durpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
durpojedyncza biernikmęski rzeczowy
durachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
duramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
durempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
durommnoga celownikmęski rzeczowy
durowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
durówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
durupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
durymnoga mianownikmęski rzeczowy
durymnoga biernikmęski rzeczowy
durymnoga wołaczmęski rzeczowy
durzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
durzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Durów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durapojedyncza mianownikmęski osobowy
Durachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duramimnoga narzędnikmęski osobowy
Durąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durępojedyncza biernikmęski osobowy
Duropojedyncza wołaczmęski osobowy
Durommnoga celownikmęski osobowy
Durowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durówmnoga biernikmęski osobowy
Durymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durymnoga biernikmęski zwierzęcy
Durymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Durypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durzepojedyncza celownikmęski osobowy
Durzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz