dur-tan

Durtan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Durtan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durtanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Durtanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Durtanapojedyncza biernikmęski osobowy
Durtanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Durtanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Durtanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Durtaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Durtaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Durtanommnoga celownikmęski osobowy
Durtanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Durtanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Durtanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Durtanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Durtanówmnoga biernikmęski osobowy
Durtanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Durtanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Durtanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Durtan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Durtan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Durtanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Durtanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Durtanpojedyncza mnoga celownikżeński
Durtanpojedyncza mnoga biernikżeński
Durtanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Durtanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Durtanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz