du-po-kryt-kom

dupokrytkom (nazwa pospolita) rzeczownik żart.;pot.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dupokrytka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dupokrytcepojedyncza celownikżeński
dupokrytcepojedyncza miejscownikżeński
dupokrytekmnoga dopełniaczżeński
dupokrytkapojedyncza mianownikżeński
dupokrytkachmnoga miejscownikżeński
dupokrytkamimnoga narzędnikżeński
dupokrytkąpojedyncza narzędnikżeński
dupokrytkępojedyncza biernikżeński
dupokrytkimnoga mianownikżeński
dupokrytkimnoga biernikżeński
dupokrytkimnoga wołaczżeński
dupokrytkipojedyncza dopełniaczżeński
dupokrytkopojedyncza wołaczżeński
dupokrytkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz