du-po-chron

dupochron (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dupochron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dupochronpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dupochronpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dupochronachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dupochronamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dupochronempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dupochroniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dupochroniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dupochronommnoga celownikmęski rzeczowy
dupochronowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dupochronówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dupochronupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dupochronymnoga mianownikmęski rzeczowy
dupochronymnoga biernikmęski rzeczowy
dupochronymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz