du-niec

Duniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Duniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Duńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Duńcapojedyncza biernikmęski osobowy
Duńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Duńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Duńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Duńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Duńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Duńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Duńcommnoga celownikmęski osobowy
Duńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Duńcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Duńcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Duńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Duńcówmnoga biernikmęski osobowy
Duńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Duńcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Duniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Duniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Duniecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Duniecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Duniecpojedyncza mnoga celownikżeński
Duniecpojedyncza mnoga biernikżeński
Duniecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Duniecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Duniecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz