du-kiel-sko-ści

dukielskości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dukielskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dukielskościmnoga dopełniaczżeński
dukielskościmnoga mianownikżeński
dukielskościmnoga biernikżeński
dukielskościmnoga wołaczżeński
dukielskościpojedyncza celownikżeński
dukielskościpojedyncza miejscownikżeński
dukielskościpojedyncza dopełniaczżeński
dukielskościpojedyncza wołaczżeński
dukielskościachmnoga miejscownikżeński
dukielskościamimnoga narzędnikżeński
dukielskościąpojedyncza narzędnikżeński
dukielskościommnoga celownikżeński
dukielskośćpojedyncza biernikżeński
dukielskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz